آنچه پژوهش‌ها می‌گویند.

آنچه برداشت می‌کنیم

سه ایده از پژوهشی به پژوهش دیگر تکرار می‌شوند. اول، تلفن حتی وقتی از آن استفاده نمی‌کنیم توجهمان را می‌گیرد: وقتی روی میز است، یا وقتی اعلانی می‌رسد. دوم، این زمان از مهم‌ترین چیزها کم می‌شود: خواب و کسانی که دوستشان داریم. و سرانجام، که خبر خوبی است، تغییرهای ساده جواب می‌دهند: یک ساعت کمتر در روز، مکثی پیش از باز کردن برنامه، صفحه‌ای سیاه‌وسفید، ده دقیقه شبکهٔ اجتماعی به جای یک ساعت.

پس مشکل دانستنِ کار درست نیست، بلکه پایبند ماندن به آن است. پژوهشی از Insee، ادارهٔ ملی آمار فرانسه، نشان می‌دهد که از هر سه کاربر اینترنت یک نفر کوشیده زمان صفحه‌اش را محدود کند. برای همین Livetime این راه‌حل‌ها را در تنها جایی می‌گذارد که نمی‌توانید از آن بگریزید: صفحهٔ اصلی. این را به تفصیل در چرا اراده کافی نیست توضیح داده‌ایم.

پژوهش‌ها را چطور انتخاب می‌کنیم

فقط کارهای منتشرشده را نگه می‌داریم، با پیوندی به منبعشان، و ترجیحاً DOI آن‌ها، شناسهٔ دائمی یک مقالهٔ علمی. آنچه را می‌سنجند خلاصه می‌کنیم، بی‌آنکه چیزی بیش از آن به آن‌ها نسبت دهیم. و عددهایی را که بی‌منبع دست‌به‌دست می‌شوند کنار می‌گذاریم، مثل این‌که ماهی قرمز از ما تمرکز بیشتری دارد: هیچ پژوهشی هرگز آن را نسنجیده است.

پژوهشی جا افتاده یا خلاصه‌ای نادرست به نظر می‌رسد؟ از داخل برنامه، با «نوشتن به تیم»، برایمان بنویسید تا درستش کنیم.